nie można być w stu procentach szczęśliwym,
nie może być tak piękne jak zapragnę,
nie mogę spełnić się...
Zadaję zatem takie pytanie:
Po co żyję?
Aby móc oglądać świat zza krat,
czy po prostu widzieć jego mrok, mimo blasku słońca?
A może aby wylewać łzy co noc,
by w dzień zniszczyć nimi makijaż?
Czy może by przeżyć ten czas i umrzeć?
Żyję z jakiejś przyczyny.
Odgrywam jakąś rolę w świecie,
może i nie główną, ale równie ważną co ona.
I choć nie zapiszę się na kartach żadnej księgi do historii,
wypełnię swoje przeznaczenie, spełnię się,
nie pozwolę się pokonać przez świat.
Nie przegram tej walki o marzenia,
bo nadal walczę całym sercem.
Tyle już osiągnęłam,
nie dam sobie tego odebrać.
To jest zbyt cenne dla mnie.
Dlatego żyję, by walczyć o marzenia,
by odegrać rolę w historii, by się spełnić,
by pokazać światu kim naprawdę jestem,
mimo tych krat.
Tak samo lub podobnie masz Ty.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz