Cierpienie- wsparcie dla weny.

Ostatnimi czasy mam kiepskie dni, podły nastrój i wszystko mnie przytłacza, ciągle gdzieś biegnę, żeby nadążyć za sobą, nie mam do niczego głowy. Dodatkowo psują się relacje między mną i ciocią, kłócimy się o byle co, ale częściej ja mam rację, ale cóż poradzić kiedy dorosły się martwi? W szkole mnóstwo zajęć. Jeszcze tylko brakuje "praca". Często jest mi smutno, nawet nie wiem dlaczego. Życie udziela mi lekcji wytrzymałości fizycznej oraz psychicznej, jestem pewna, że ją zdam. Ale do rzeczy, bo po co o autorce mówić, skoro cenniejsze są jej dzieła, oczywiście tylko te bliższe doskonałości. So, poprzedniego dnia napisałam dwa wiersze, pierwszy jest zlepkiem przypadkowych zdań, które same się układały w mojej głowie. Trudno dostrzec jego sens, dlatego nie do końca jestem przekonana co do umieszczania go tutaj. Natomiast 2-gi bardziej oddaje uczucia, towarzyszące mi przy jego pisaniu. Wczoraj nie było mnie stać na coś bardziej pozytywnego, ze wzglądu na mój humor. Dobrze, nie rozpisując się już...

" ... No i właśnie tu prolem, nie wymyśliłam tytułów. Liczę na pomoc przy tym c: z góry dziękuję.
1. Samotność rozpala swój blask,
milczenia uroki pokazuje.
Anielskie skrzydła
w drodze do doskonałości.
Ludzkość zstępuje z niebios
do piekielnych sfer.
Poczuj Cienia ból.
Poczuj Cienia gniew.
Prowadź mnie w mrok,
tam me miejsce jest.
Więcej światła niż tu,
gdzie szarość góruje.
Uczucia zgaszone.
Samotność wygnana.
Szczęście ze mną jest.
Taki jest Cienia los.

2. Krwawe marzeń zwłoki,
Z czasem straciły swe uroki.
Nie te same już wdzięki.
Coraz większe me męki.

Gdy z dłoni Twej jeden nóż
Przebił me ciało,
Krew o barwie róż
Spływała nie mało.

Odsyłasz mnie w świat inny,
Tam jak tu, nie jestem nic wart.
Czy jestem temu winny.
Los mój wyczytany z kart.

Lecz to przeszłość już.
Me ciało otula kurz.
Martwe ono jak marzenia,
Które nie doczekały spełnienia.